hervorming PWA laat PWA-gebruikers čn -werknemers in de kou staan...

(14.10.2016)
 


 

Vooral de katholieke scholen hangen vandaag aan de alarmbel over de verdwijning van het PWA, en de gevolgen die dat kan hebben voor de kostprijs van buitenschoolse opvang. “Terecht,” stelt Rudy Coddens, PWA-voorzitter in Gent. “Want heel wat scholen doen een beroep op het PWA om belangrijke diensten op een laagdrempelige en betaalbare manier gerealiseerd te krijgen. Buitenschoolse opvang is daar één van, vooral in katholieke scholen. In zijn reactie laat de minister de scholen in de kou staan. Want het nieuwe ‘wijkwerken’, de maatregel die het huidige PWA moet vervangen, zal voor vele scholen geen alternatief bieden.”

In Gent zijn er vandaag zo’n 100 PWA-werknemers actief in de Gentse scholen. Dat is ongeveer een kwart van de mensen die regelmatig PWA-arbeid doen. Ze staan op de scholen in voor belangrijke aanvullende taken, die dankzij de inzet van PWA ingevuld kunnen worden. Het gaat om buitenschoolse opvang, middagmaalbedeling, klein onderhoud, assistentie in de schoolbibliotheek, noem maar op. Alle drie de netten maken gebruik van het systeem, maar vooral in katholieke scholen wordt een beroep gedaan op PWA’ers voor buitenschoolse opvang. “Zonder het systeem dreigt die opvang duurder te worden, een factuur die doorgerekend zal worden aan de ouders. Dat is slecht nieuws, zeker voor ouders die het niet breed hebben,” stelt Rudy Coddens.

Signalen vanop het werkveld

“We hebben vanuit Gent al meerdere malen aan bevoegd minister Muyters gesignaleerd dat de uitdoof van het PWA, en de doorstart in ‘wijkwerken’ niet alleen gevolgen heeft voor de PWA-werknemers zelf, maar ook voor de PWA-gebruikers,” vervolgt Rudy Coddens. “Onlangs nog stuurde ik hem een brief, waarin ik de signalen van het werkveld onder zijn aandacht bracht. Regelmatig organiseren we als PWA Gent immers infosessies voor PWA-werknemers en PWA-gebruikers. Op die manier voelen we de pols, en blijven alle betrokkenen maximaal geďnformeerd over wat er te gebeuren staat. En dat is niet min. Niet dat het PWA niet moet hervormd worden, of ingebed in een ruimer begeleidingstraject naar werk. Daar heb ook ik altijd voor gepleit. Maar de manier waarop, laat iedereen toch wat in de kou staan. Dat blijkt vandaag weer uit het signaal van het katholiek onderwijs.”

Is het wijkwerken een alternatief?

Op 1 juli dooft het bestaande PWA-systeem uit, en vervelt het tot ‘wijkwerken’. Eigenlijk gaat het om een doorstart van het bestaande systeem, maar met enkele belangrijke verschillen. Het belangrijkste is dat de periode waarin mensen (beperkt vergoede) activiteiten bovenop hun werkloosheidsuitkering kunnen invullen, sterk wordt ingeperkt: in de regel tot zes maanden, uitzonderlijk verlengbaar tot 1 jaar.

Net daar knelt de schoen voor de gebruikers. “Want om de zes maanden iemand nieuw inwerken is niet evident. Noch voor scholen, noch voor vzw’s of particulieren die vandaag van het PWA-systeem gebruik maken. We vrezen dan ook dat veel gebruikers gaan afhaken. En dat er in het nieuwe systeem dus veel broodnodige werkervaringsplaatsen verloren zullen gaan. Niet in het minst op de scholen. Daarom pleiten we voor een uitbreiding van de wijkwerkperiode tot minimaal 12 maanden, én een flexibele invulling van de duurtijd, op maat van de langdurig werkzoekenden zelf. Daarnaast willen we dat Vlaanderen voldoende begeleiding biedt aan de ‘wijkwerkers’. Want die is vandaag nauwelijks voorzien in het door de Vlaamse Regering bekrachtigde concept.”

De minister maakt zich in zijn antwoord aan het katholiek onderwijs sterk dat hij niet bevoegd is om opvang te organiseren, maar wel om werkzoekenden naar het normaal economisch circuit te krijgen. “Daarmee legt hij niet alleen de verzuchtingen van de scholen en andere gebruikers koud naast zich neer. Hij gaat ook voorbij aan het gegeven dat wijk-werken voor veel langdurig werkzoekenden, die nu via het PWA actief zijn, geen brug gaat vormen naar regulier werk. Want het zal voor deze vaak kwetsbare mensen heel moeilijk zijn, om de concurrentie op de gewone arbeidsmarkt aan te kunnen. Wat dus als ze na die zes maanden wijk-werken geen werk vinden: moeten ze dan maar terug naar de langdurige werkloosheid, of worden ze vanaf dan geacht vrijwilligerswerk te doen?”

Sociale economie dan maar?

De sociale economie zou voor velen een uitkomst kunnen bieden. Maar ook daar ontbreken de noodzakelijk (Vlaamse) investeringen om een groeipad te creëren. “Vanuit Gent ben ik dus sterk bezorgd,” besluit Rudy Coddens. “Zowel voor de PWA-gebruikers, en de werkervaringsplaatsen die ze vandaag aanbieden, maar vooral ook voor de PWA-werknemers zelf, voor wie de mogelijkheden om actief aan de samenleving te participeren door alle Vlaamse hervormingen wegsmelten als sneeuw voor de zon.”


[©m&b2016]